*fajenc/o PV

*fajenco

1.
Speco de argila tero, uzata i.a. por ceramiko: fajencaj supujoj kaj pladoj [1]; kabineto, ornamita per fajencaj kaheloj [2]; belega fajencmanĝilaro el antikva fabrikaĵo Rouen’a [3]; [la nomo] fajenco […] deriviĝas de la itala urbo Faenza [4].
2.
Fajencaĵo: per facila manipulado li kungluis preskaŭ ĵongle pecojn de porcelano kaj fajenco [5]; ekde la jaro 1690 fajencejoj fabrikas manpentritajn objektojn, kies dekorvaloro estas agnoskata tra la tuta mondo [6];
beloruse:
 фаянс
bretone:
 feilhañs
ĉeĥe:
 fajáns
france:
 faïence
germane:
1. Fayence, glasierter Ton, Steingut
hispane:
 loza
hungare:
 fajansz
katalune:
 faiença, majòlica, pisa
nederlande:
 faience
pole:
 fajans
portugale:
 faiança
ruse:
 фаянс
slovake:
 druh hrnčiarskej hliny, fajáns, výrobok z nej
turke:
 fayans
ukraine:
 фаянс

fajencaĵo

Ceramikaĵo el fajenco, bakita kaj glazurita: en 1799 oni konstruis sub la kupolo de la preĝejo fornon por kuiri fajencaĵojn, kiu funkciis ĝis 1804 [7]. VD:argilaĵo

fajencaĵoj el Eckernförde, 18a jc, kastelo Eutin
CC BY-SA 3.0 de  [8]
angle:
 china, faience
beloruse:
 фаянсавы выраб
germane:
 Fayencegegenstand, glasierte Tonware, Steingut
hungare:
 fajansz, ónmázas cserép
katalune:
 objecte de faiença
ruse:
 фаянсовое изделие
svede:
 fajans
ukraine:
 фаянсовий виріб, виріб з фаянсу

administraj notoj

pri ~o:
    Necesas precizigi, ĉu la unua senco kovras nur la krudan argilan
    teron, aŭ ankaŭ la bakitan. En la franca ne estas kutime nomi
    „faïence“ krudan argilon. [MB]
  
~aĵo: Mankas verkindiko en fonto.