*fantom/o PV

*fantomo

1.
Apero de mortinto sub videbla, ne palpebla figuro; ombro3, reaperanto, spirito4: la fantomo de la patro en Hamleto; lian palan vizaĝon la luno fantome prilumis [1].
2.
(figure) Nura ŝajno sen realeco; iluzio, ĥimero: li estas senpova fantomo de reĝo; post tiu longa malsano li estis nur la fantomo de si mem; postkuri la fantomon de la gloro.
1. H. Heine, trad. L. L. Zamenhof: La Rabeno de Baĥaraĥ, 1929
angle:
 phantom, ghost
beloruse:
 фантом, здань, прывід
ĉeĥe:
 duch, fantom, mátoha, příšera, strašidlo
france:
 fantôme, spectre (fantôme), ombre (fantôme), semblant
germane:
 Phantom, Scheinbild, Trugbild 1. Gespenst, Geist, Spukgestalt
hispane:
 fantasma
hungare:
1. kísértet, fantom 2. fantom
nederlande:
1. geest, spook 2. waanbeeld
perse:
 شبح، روح
portugale:
 fantasma, aparição, alma do outro mundo, abantesma
ruse:
 призрак, привидение, фантом
slovake:
 mátoha, prelud, prízrak
tibete:
 བདུད་
ukraine:
 примара, мана, мара, привид, дух, фантом

fantoma

Simila al fantomo, nebula, malklara, eble iluzia, maltrankviliga: fantoma aperaĵo.
france:
 fantomatique
hungare:
 kísértet-, kísérteties
ukraine:
 примарний, фантомний

fantomi

(ntr)
Aperi kiel aŭ kvazaŭ fantomo; hanti.
angle:
 haunt
beloruse:
 зьяўляцца як прывід
ĉeĥe:
 strašit (strašidlo)
france:
 hanter
germane:
 spuken, geistern
hungare:
 kísért
nederlande:
 spoken
ruse:
 появляться как привидение
slovake:
 mátať, mátožiť
ukraine:
 з’являтися, блукати як примара, невідступно, нав’язливо переслідувати

administraj notoj

pri ~o:
    Vd adm sub spektro. [MB]
  
~a: Mankas dua fontindiko.
~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas dua fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.