2kling/o

klingo

Metala plata parto de instrumento aŭ armilo, destinita por tranĉi aŭ piki: klingo de tranĉilo, glavo, ĉizilo, hakilo.
angle:
 blade, cutting edge
beloruse:
 лязо, клінок
ĉeĥe:
 ostří, čepel
france:
 lame
germane:
 Klinge
hispane:
 cuchilla, hoja (cortante)
katalune:
 fulla (tallant)
nederlande:
 lemmet
pole:
 brzeszczot, klinga, ostrze
rumane:
 lamă
ruse:
 лезвие, клинок
slovake:
 ostrie, čepeľ
ukraine:
 лезо, клинок

administraj notoj

~o: Mankas fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.