2kumin/o PV

kumino

1.
BOT Jara herba vegetaĵo el orienta Mediteraneo ĝis orienta Hindio, genro el familio apiacoj (Cuminum).
2.
KUI Spico el la semoj de unu specio de kumino1 (Cuminum cyminum): sed per bastono oni elbatas nigelon kaj kuminon per vergo [1]; ĉar vi pagas dekonaĵojn de mento kaj de anizo kaj de kumino [2].
angle:
 cumin
beloruse:
 кмен
bulgare:
 кимион
ĉeĥe:
 kmín římský
finne:
 roomankumina, juustokumina
france:
 cumin
germane:
 Kreuzkümmel
hinde:
 जीरा [jīrā]
hispane:
 cumino
hungare:
 borsoskömény
itale:
 cumino, cimino
latinece:
Cuminum Cuminum cyminum
nederlande:
 komijn, kummel, karwij
pole:
 kminek
portugale:
 cominho
ruse:
 тмин
slovake:
 kmín
svede:
 spiskummin
turke:
 kimyon
ukraine:
 кмин

administraj notoj