*last/a

*lasta  

1.
Estanta post ĉiuj ceteraj en tempo aŭ spaco: li alvenis la lasta; la lastaj tagoj de libertempo; la lasta kvaronluno; la lastan fojon, kiam mi vidis lin; tia estis ĝis la lasta tempo la opinio de la Esp-istaroZ ; la plej lastaj (novaj) eltrovoj de la scienco; plej bone ridas, kiu laste ridas PrV ; en tiu nobla vetbatalo, ni ne volas resti inter la lastaj; lastaj paĝoj de libro; esti ĉe la lasta vico de la aŭdantaro; loĝi ĉe la lasta etaĝo; en Esperanto la akcento estas ĉiam sur la antaŭlasta silabo; la komitato transdonu siajn konsilojn al nia L. K. por ke tiu ĉi lasta esploru la aferonZ ; lastmoda.
2.
Estanta post ĉiuj aliaj laŭ la ordo aŭ rango en serio: esti la lasta en konkurso; lasta sed ne malplej valora; lastvice, nelastrange.
3.  
Post kiu ekzistas neniu alia en tempo aŭ spaco: por la lasta fojo mi vin admonas; ĉe lia lasta horo; eluzi siajn lastajn fortojn; elspezi sian lastan monon; lasthoraj informoj; pluraj el miaj infanoj mortis, jen la du lastaj; la lasta (mondfina) juĝo; la lasta (decida) vorto en tiu afero ne estas ankoraŭ parolita ( vorto); ĝis la lastaj limoj de la tero; (figure) la lasta limo de la pacienco ekstrema.
angle:
last
beloruse:
апошні
bretone:
diwezhañ
ĉeĥe:
poslední
france:
dernier
germane:
letzt 1. spätest
greke:
τελευταίος
hebree:
אחרון
hispane:
último
hungare:
utolsó
indonezie:
terakhir
itale:
ultimo
nederlande:
laatste
pole:
ostatni
portugale:
último, derradeiro, final
rumane:
ultim
ruse:
последний
slovake:
posledný

antaŭlasta

Ĝuste antaŭanta la lastan: flugante preter la antaŭlasta fenestro de la kvara etaĝo Margarita rigardis internen kaj vidis viron [1].
bretone:
eil diwezhañ
france:
avant-dernier, pénultième
itale:
penultimo
pole:
przedostatni
portugale:
penúltimo
rumane:
penultimul
ruse:
предпоследний

administraj notoj

~a: Mankas verkindiko en fonto.
antaŭ~a: Mankas dua fontindiko.