*privilegi/o PV

*privilegio   Vikipedio

JUR Aparta rajto aŭ favoro, koncesiita al iu ekster la komuna rajto: la privilegioj de la klerikaro, nobelaro, reĝoj; la privilegiaj klasoj; la privilegiuloj. VD:monopolo, prerogativo
angle:
privilege, special advantage, favor
beloruse:
прывілей ~a: прывілеяваны
ĉeĥe:
privilegium, privilej, privilégie, výsada
france:
privilège
germane:
Privileg, Vorrecht, Sonderrecht
greke:
προνόμιο
hispane:
privilegio
hungare:
előjog, kiváltság, privilégium ~a: kiváltságos
nederlande:
privilege, voorrecht
portugale:
privilégio
ruse:
привилегия ~a: привилегированный
slovake:
výsada

privilegii  

(tr)
JUR Koncesii privilegion al iu, favori: ĝis kiam vi juĝos maljuste kaj privilegios la malvirtulojn? Z
angle:
confer privilege, show favor
beloruse:
даць прывілей
ĉeĥe:
nadržovat někomu, privilegovat někoho
france:
privilégier
germane:
privilegieren, ein Sonderrecht einräumen
hispane:
privilegiar
hungare:
kiváltságban részesít, privilegizál
nederlande:
bevoorrechten
ruse:
давать привилегии
slovake:
privilegovať niekoho

administraj notoj

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas verkindiko en fonto.