resonanc/o PIV1

resonanco   Vikipedio

FIZ Amplituda kresko de oscilado en elektra, meĥanika aŭ akustika sistemo sekve de periodaj eksteraj impulsoj kies frekvenco proksimas al la propra frekvenco de la sistemo: (figure) la poeto elmetas sin komplete kaj sen reteniĝemo al la juĝo de la legantoj, tuŝas siajn personajn kordojn kaj elmetas siajn sonojn, ĉu ili trovos resonancon en aliuloj, tio lin ne tuŝas [1]. SIN:resonado 2VD:resonilo
1. Monato, Carlo Minnaja: Orient-azia itinero
angle:
resonance
beloruse:
рэзананс
bulgare:
резонанс
ĉeĥe:
ozvuk, ozvěna, rezonance
france:
résonance (phys.)
germane:
Resonanz, Widerhall, Nachhall
hungare:
rezonancia, együttrezgés
nederlande:
weerklank, resonantie
portugale:
ressonância
ruse:
резонанс
slovake:
ohlas, ozvena, ozvuk, rezonancia

administraj notoj