skori/o Z PV

skorio  

1.  
TEK Speco de vitreca materio, kiu per fandado apartiĝas de metalminaĵoj; ŝlako; metalŝaŭmo: dum la fabrikado de ŝtalo el gisfero, formiĝas, kiel rezulto de puriga procezo, skorio, kiu konsistas ĉefe el kompleksaj kombinaĵoj de kalcio kun fosforo [1].
2.  
(figure) Forĵetindaĵo, senvaloraĵo: via arĝento fariĝis skorioZ VD:feĉo, forbalaaĵo, rekremento, ventumaĵo
1. W. F. Rolt: El la Polvo de la Tero, 1967
angle:
1. cinder, cinders, clinker, dross, scalia, slag 2. dross, slag
beloruse:
1. шлак, акаліна 2. адкіды, пазадкі
bulgare:
1. шлака
ĉeĥe:
přen. brak, struska, škvára
france:
scorie
germane:
Schlacke
hungare:
1. salak 2. ocsú, szemét
itale:
1. scoria (metallurgica)
nederlande:
1. metaalschuim 2. droesem
pole:
1. żużel, szlaka 2. chłam
portugale:
2. escória
ruse:
1. шлак, окалина 2. шлак, отбросы
slovake:
pren. odpad, trosky, škvara

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.