tradukoj: be ca de en es fr hu it pl pt ru sv
Lingvo internacia kreita de Zamenhofo
en 1887:
en la lingvo „Esperanto“ ni vidas la
estontan lingvon de la tuta mondo
[2].
(Propre „doktoro Esperanto“.)
Plumnomo sub kiu Zamenhofo
publikigis sian lingvoprojekton kaj kiu iĝis nomo de la
lingvo mem.
Planlingvo
kreita post Esperanto kaj grandparte ĝin imitanta:
antaŭtagmeze okazis mia prelego pri esperantidoj
[3].
Penado disvastigi en la tuta mondo la uzadon de lingvo
neŭtrale homaZ.
Dirmaniero speciala al Esperanto:
tiu formo jam de tre longe uzata
fariĝis esperantismoZ.
Persono, kiu scias kaj uzas Esperanton.
La ideala lando de esperantistoj,
la esperantista mondo:
ni ĉiujare kunvenas en la ĉefurbo de Esperantujo
(la urbo de la vica Universala Kongreso),
por vigligi en ni la amon al la ideo esperantisma
[4];
kvankam laŭnombre Esperantujo ne superas urbon kun
cent mil loĝantoj, ĉiujare en ĝi okazas centoj
da diversspecaj renkontiĝoj, funkcias kelkaj
miloj da klub(et)oj kaj asocioj, aperas multaj
gazetoj kaj libroj
[5].