¹horizont/o

horizonto

1.: Ĉirkaŭa linio, kie finiĝas nia vidkapablo, kaj kie la tero ŝajnas kuniĝi kun la ĉielo: antaŭ liaj okuloj etendiĝis vasta horizonto; la suno staris proksime al la horizonto^Z; malaperi de la horizonto; (figure) tiuj projektoj aperas kaj tuj malaperas de la horizonto [1]; (figure) la politika horizonto nubiĝis. perspektivo, pejzaĝo, fono.
2.: (figure) Limigita regiono, el kiu ne eliras la spirito; amplekso de la penso: tio plivastigis lian spiritan horizonton; la horizonto de tiaj homoj ne transpasas la limojn de ilia malvasta lando; tiu scienca eltrovo malfermas novajn horizontojn; griza, senhorizonta vivo.