tradukoj: be bg br cs de en es fr it nl pt ru sv

^*humor/o

^*humoro

1.

Okaza mensostato emocia; animstato: li estas hodiaŭ en kolera humoro [1]; li estas en acida humoro [2]; ŝi kisis kaj karesis ĝin, sed la infano terure kriis kaj baraktis per la brakoj kaj kruroj; videble ĝi tute ne estis en bona humoro [3]; „Mi havas nun atakon de malgaja humoro“, diris ŝi, „sed vi ne atentu tion kaj vizitu min (...) post iom da tempo“ [4]; melankolia, milda, akra^Z, trankvila, gaja humoro; (figure) kreiĝas iom post iom internacia humoro malfavora al la milito; malbonhumorigi iun; kontraŭ doloro helpas bona humoro [5].
Rim.: Nur ĉi tiu senco estas fundamenta, kiel atestas la tradukoj germana, rusa kaj pola en la Universala Vortaro (la tradukoj angla kaj franca uzas la etimologie parencan vorton mapli precizan). [Sergio Pokrovskij]

2.

(malofte) Trajto de karaktero¹, parto de temperamento, emo al iu humoro¹: de mia patro mi ricevis la plej bonan heredaĵon, bonan humoron (t.e. bonhumoremon) [6].

3.

(arkaismo) humuro humoraĵo; humoristo; humorplena libro.

humora

1.

Rilata al humoro¹: lia deĵoro ne suferis plu pro liaj humoraj neegalecoj [7].

2.

(evitinde) humura humora parolo, rakonto;

humori

Esti en iu humoro¹, emi al io laŭ koncerna humoro: nun li ne ŝerceme humoras; Laŭdinde estas, ke vi ne humoras Min bati, ĉar l'okazo oportunas [8].

      Antaux la kreo de "humuro", estis intera lama solvo, nome
      la kunmetajxo "bonhumoro" kun gxuste tiu senco
      (do diferenca disde "bona humoro", kio gxenas
      cxe la kunmetajxoj de cxi-lasta).
      [MB]