tradukoj: de en fr hu la nl pt ru tp

^*plant/i [1]

^*planti

1.

Meti vegetaĵon en grundon por ke ĝi plu kresku: planti rozujon; planti vinberĝardenon^Z; planti vinberbranĉojn en sia ĝardeno^Z; (figure) planti principon en la kapon de infano; (figure) novaj pensoj ekplantiĝis (enradikiĝis) en lia animo.

2.

Firme fiksi en la grundo (aŭ muro aŭ alia ebeno) precipe en la rekta (vertikala aŭ orta) pozicio: la malgranda Helga ĝin (krucon) levis, kaj ... ĝin plantis inter la ŝtonoj super li kaj la mortigita ĉevalo [2]; oni plantis ilin (abiojn) meze de la varma ĉambro kaj ornamis ilin per plej belaj objektoj, per oritaj pomoj, mielkukoj, ludiloj kaj tre multe da kandeloj! [3]; (figure) plantita (senmove staranta) kiel paliso.

planto

1.

La ago planti (= plantado) kaj ĝia rezulto (= plantaĵo): ofte nur la infanoj atingas plenan ĝuon de la plantoj, kiujn iliaj patroj faris [4].

2.

vegetaĵo, vegetalo, kreskaĵo²vegetala regno, plantoj
Rim.: Ĉi tiu senco de la substantivo planto ne estas fundamenta, oficiala aŭ zamenhofa. Fundamenta estas nur la verba senco «planti». [Sergio Pokrovskij]

plantoj

Unu el la regnoj de la vivaĵoj (Plantae). vegetala regno

plantaĵo

1.

Rezulto de la ago planti: pli ol dek mil hektaroj da plantaĵoj estas trafitaj de inundo en Hunan [5] (plantejo); (figure) la vinberĝardeno de la Eternulo Cebaot estas la domo de Izrael, kaj la viroj de Jehuda estas lia plej amata plantaĵo [6].

2.

Materialo de plantado, vegetalo plantota, aŭ plantata, aŭ plantita: li opiniis necesaj ankoraŭ nur kelkajn oferojn por la firmiĝo de la plantaĵo [7]; la ĉefaj agrikulturaj plantaĵoj de Xinjiang estas tritiko, maizo kaj rizo [8].

plantido

Nova trunketo, kiun vegetaĵo kreskigas el tero: malgranda folieto deliberiĝis kaj falis sur la malsekan teron meze de arbaro, kaj tuj ĝi ricevis radikojn kaj elkreskigis plantidojn inter la aliaj kreskaĵoj [9].

plantejo

Loko (grundo, akvujo) priplantita per kulturaj vegetaĵoj, precipe se temas pri vegetaĵoj tropikaj aŭ plurjaraj: kafoplantejo, teplantejo, sukerkana plantejo. agro, ĝardeno

enplanti

Enigi ion (ekzemple semon) en pli grandan korpon aŭ medion (ekzemple grundon), por ke ĝi taŭge evoluu aŭ funkciu.

a)

Enigi en la grundon por kreskigo.

b)

(figure) Penetrigi en la mensojn: la sento pri honoro estas eduke enplantata ĉe la Japanoj; tiel la lernemo enplantiĝas ĉe tiuj infanoj; akceptu kun humileco la enplantitan vorton, kiu povas savi viajn animojn [10]; interne de la lando estas enplantata la ideo de Stalin pri „akriĝo de klasbatalo en proksimiĝo al la socialismo“ [11].

c)

Enmeti objekton (protezon, histon, grefton) en vivan korpon.

transplanti

Planti ion en alian lokon:

a)

Porti al nova, pli favora loko aŭ grundo, kaj tie replanti: (la pomarbo) fariĝis tiel granda, ke oni devis ĝin transplanti en la ĝardenon [12]. prikli

b)

(figure) Penetrigi ideon aŭ kutimon en alian spiriton aŭ medion: tiu superstiĉo transplantiĝis en la najbaran landon; tiuj radikoj transplantiĝis el la franca en la anglan vortaron.

c)

Per operacio, anstataŭigi organon (aŭ histon) de paciento per organo (aŭ histo) de alia homo aŭ animalo (aŭ per histo el alia korpoparto).

daŭra planto

Planto², floranta kaj fruktanta plurfoje dum sia vivo: staŭdo, arbusto, arbedo kaj arbo estas daŭraj plantoj.

nedaŭra planto

Planto², vivanta nur unu aŭ malmultajn jarojn kaj floranta kaj fruktanta nur unufoje dum sia vivo: herbo estas nedaŭra planto.

          Hungaroj kontrolu, ĉu la traduko plu taŭgas post mia
          reverko.
          [Sergio]