*denunc/i

*denunci

(tr)
(iun aŭ ion) Sciigi juĝiston, aŭtoritatulon aŭ la publikan opinion pri ies krimo aŭ kulpo: estis unu riĉa homo, kiu havis administranton; kaj ĉi tiu estis denuncita al li, ke li disperdas lian havon [1].
1. La Nova Testamento, S. Luko 16:1
angle:
denounce, inform against, accuse
beloruse:
даносіць (на кагосьці), выдаваць (кагосьці)
ĉeĥe:
denuncovat, donášet, oznámit policii, udat
france:
dénoncer (un coupable)
hebree:
להלשין
hispane:
denunciar
hungare:
feljelent
katalune:
denunciar
nederlande:
aanbrengen (bij politie), verklikken
pole:
denuncjować, donosić, oskarżać potajemnie
portugale:
denunciar, delatar
ruse:
донести (на кого-л.), выдать (кого-л.)
slovake:
oznámiť polícií, udať

denuncanto

Homo, kiu denuncis.
angle:
denouncer, accuser
ĉeĥe:
denunciant, donašeč, policejní informátor, udavač, špicl
hebree:
משרוקית
katalune:
denunciant
pole:
denuncjator, donosicel
slovake:
donášač, udavač, špiceľ

denunco

Ago denunci, rezulto de tia ago: ili faris denuncon antaŭ la provincestro kontraŭ Paŭlo [2]; ekaperi post tiom da monatoj estus konfirmi la suspekton aŭ denuncon [3].
2. La Nova Testamento, La agoj 24:1
3. Machado de Assis, trad. Paulo Viana: La divenistino kaj aliaj rakontoj, Oportuno, jaro 2005a, p. 15a
angle:
denouncement, accusation
france:
dénonciation
hebree:
הלשנה
hungare:
feljelentés
katalune:
denúncia
pole:
denuncja, donos
portugale:
denúncia, delação

administraj notoj

~anto: Mankas fontindiko.
~anto: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.