1fleksi/o

fleksii

(tr)
LIN Ŝanĝi vortoformojn laŭ la gramatikaj kategorioj de koncerna lingvo: konjugacii verbojn, deklinacii substantivojn ktp.
angle:
 inflect
ĉeĥe:
 ohýbat (skloňovat| časovat)
france:
 fléchir (gramm.)
germane:
 beugen, flektieren
hungare:
 ragoz
nederlande:
 buigen (taalk.)
portugale:
 flexionar
ruse:
 изменять (слово по словоформам)
slovake:
 ohýbať (skloňovať, časovať), ohýbať (skloňovať| časovať)
ukraine:
 відмінювати

fleksio

1.
GRA Sistemo de diversaj gramatikaj formoj, kiujn povas akcepti vorto; fleksiado: la ĉefaj ŝanĝoj kiujn proponas la nova projekto estas ... la forigo de la akuzativo, de la fleksio ĉe la adjektivoj (t.e. la adjektivo devis iĝi nevaria, nefleksiebla) [1]. SUB:deklinacio, konjugacio. PRT:paradigmo
2.
= Fleksiilo: li uzas la nombrajn signojn ... por ĉiuj gramatikaj fleksioj [2].
1. G. Waringhien: Lingvo kaj vivo, Rotterdam: UEA, 1989. P. 52-53.
2. Zamenhof: citite laŭ PIV, art. „fleksio„
angle:
 inflexion
ĉeĥe:
 flexe, ohýbání (mluv.)
france:
 flexion (gramm.)
germane:
 Beugung, Biegung, Flexion, Flektion
hispane:
 inflexión
hungare:
1. ragozás 2. rag
nederlande:
 buiging, flexie
portugale:
1. flexão, inflexão
ruse:
1. словоизменение 2. флексия
slovake:
 ohýbanie, skloňovanie a časovanie
ukraine:
 закінчення, флексія

fleksia

1.
LIN Fleksiebla (vorto, vortospeco).
2.
Kunfandema (lingvo)kunfanda (vorto).
france:
1. variable (possèdant une flexion) 2. flexionnel
germane:
 beugungsfähig, flektierbar
hispane:
1. flexivo
hungare:
1. ragozható 2. ragozó
nederlande:
 verbuigbaar
ruse:
1. изменямый (о слове) 2. флективный (язык)
ukraine:
 флективний

fleksiaĵo

LIN Vortformo aperanta en fleksiado.
angle:
 inflexion
france:
 forme fléchie
hungare:
 ragozott alak
ruse:
 словоформа

fleksiebla

GRA Karakterizas vorton aŭ vortospecon, kiu povas varii laŭ deklinacio aŭ konjugacio.
france:
 variable (possèdant une flexion)
germane:
 beugungsfähig, flektierbar
hungare:
 ragozható
nederlande:
 verbuigbaar
ruse:
 изменямый (о слове)
ukraine:
 змінний

fleksiilo

LIN Lingva rimedo por krei fleksiajn vortoformojn: finaĵoj estas la plej kutima ekstera fleksiilo, sed la lingvoj germana kaj angla uzas ankaŭ umlaŭton (kiu estas speco de interna fleksiilo), kp „goose“ kaj „geese“.
angle:
 inflexion
france:
 flexif (procédé de flexion)
hungare:
 rag
ruse:
 флексия

nefleksiebla, senfleksia

GRA Karakterizas vorton aŭ vortospecon, kies formo ne varias: en la eŭropaj lingvoj, la adverbo estas ordinare senfleksia vorto PIV .
france:
 invariable (sans flexion)
germane:
 nicht beugungsfähig, unflektierbar
hispane:
 invariable
hungare:
 ragozhatatlan, nem ragozható
nederlande:
 onbuigbaar (gramm.)
ruse:
 неизменямый (о слове)
ukraine:
 невідмінюваний, незмінюваний, незмінний

administraj notoj

pri ~o 2.:
	  Ne konante la kuntekston, estas malfacile aserti, ke la ekz-o
	  uzas “~oj“ en la senco de "~iloj". Sxajnas al mi, ke la unua
	  senco konvenus.
	  [MB]
	
~i: Mankas fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~o: Mankas verkindiko en fonto.
~a: Mankas fontindiko.
~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~aĵo: Mankas fontindiko.
~aĵo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~ebla: Mankas fontindiko.
~ebla: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~ilo: Mankas fontindiko.
~ilo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
ne~ebla, sen~a: Mankas dua fontindiko.
ne~ebla, sen~a: Mankas verkindiko en fonto.