*nord/o

*nordo Vikipedio

GEOG
1.  
Unu el la kvar geografiaj ĉefpunktoj, parto de la mondo, kie troviĝas la polusa stelo.
2.
Parto de la terglobo kuŝanta en direkto al la polusa stelo: rigardi nordenZ .
angle:
north
beloruse:
поўнач
bretone:
hanternoz (norzh), norzh
ĉeĥe:
sever
ĉine:
北 [běi], 北方 [běifāng]
france:
nord
germane:
Norden
greke:
βορράς
hispane:
norte
hungare:
észak
indonezie:
utara
katalune:
nord, septentrió ~en: cap al nord
nederlande:
noorden
pole:
północ
portugale:
norte
ruse:
север
slovake:
sever
volapuke:
nolüd

norda Vikipedio

Situanta en nordo aŭ de tie vena: la monto Cion, en la norda regiono, La urbo de la granda Reĝo [1]; „Norda naturo“ (poemaro de Hilda Dresen) [2]; norda vento;
1. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Psalmaro 48:2
2. Hilda Dresen: Norda naturo. - La Laguna: Stafeto, 1967.
bretone:
hanternoz (norzh), norzh
ĉeĥe:
severský
france:
boréal, du nord, septentrional
germane:
nördlich
hungare:
északi
katalune:
septentrional, boreal ~a vento: tramuntana, aquiló, bòrees
nederlande:
noordelijk ~a vento: noorderwind
pole:
północny
ruse:
северный
slovake:
severský

norde de  

(prepoziciaĵo)
1.  
En la norda parto de.
2.  
Ekster, pli norde ol: Belgujo kuŝas norde de Francujo; la Orkadoj – insuloj, situantaj norde de Skotlando [3].
3. W. H. Simcock: Vizito al la nordaj insuloj, Monato, jaro 1999a, numero 9a, p. 18a
bretone:
1. e hanternoz, e norzh 2. en hanternoz da, en norzh da
france:
au nord de
germane:
1. im Norden von 2. nördlich von
hungare:
1. (vmi) északi részén 2. (vmitől) északra
katalune:
al nord de
nederlande:
1. in het noorden van 2. ten het noorden van
pole:
1. na północy 2. na północ od
ruse:
1. на севере (чего-л.) 2. к северу от, севернее (чего-л.)

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.
~e de: Mankas dua fontindiko.