*pinĉ/i PV

*pinĉi  

(tr)
Premi inter du fingroj aŭ inter du pecoj: pinĉi la orelon de infano; la papago pinĉis al mi la fingron per sia beko; pinĉi la kordojn de liro; pinĉi kelke da akordoj sur la harpoB ; malgrasaj bovinoj avide pinĉis (ŝiris pinĉante per la lipoj) herbon en la apudvojaj kavojB ;
VD:taŭzi.
angle:
pinch
ĉeĥe:
štípnout, štípat, skřípnout, skřípat
france:
pincer
germane:
kneifen, zwicken, klemmen
hispane:
pellizcar, pinzar
hungare:
csíp, megcsíp, csíptet
katalune:
pinçar
nederlande:
knijpen
portugale:
beliscar
ruse:
щипать, сжимать между пальцами

pinĉaĵo, pinĉpreno

KUI Eta kvanto, tiom, kiom oni povas preni pinĉe. pinĉpreno da salo, da tabako; matene ili metas en tetason pinĉaĵon da rostita faruno, malgrandan kvanton da rekremento de lakto kaj malgrandan pecon da butero kaj enverŝas varmegan akvon [1].
1. Ĉina Interreta Informa Centro: Tetrinkado de Tibet-nacianoj, 2001
ĉeĥe:
špetka
france:
pincée
germane:
Prise
hispane:
Pellizco (referido a una cantidad muy pequeña de harina, azucar, etc...)
hungare:
csipetnyi
nederlande:
snuifje
ruse:
щепотка

pinĉilo  

ZOO Pinĉkapabla ekstremo de membroj de iuj krustuloj: „La Krabo kun Oraj Pinĉiloj“ (titolo de bildstrio) .
angle:
pliers
bulgare:
клещи
ĉeĥe:
kleště klepeto
france:
pince (anatomie)
germane:
Zange
hispane:
pinza
hungare:
olló (ráké)
katalune:
pinça
nederlande:
schaar (v.kreeft bv.), tang, knijptang
ruse:
клешня

nazpinĉilo  

ĉeĥe:
skřipec, cvikr
france:
pince-nez
hungare:
orrcsiptető, cvikker
nederlande:
neusknijper, knijpbril
ruse:
пенсне

tukpinĉilo

Pinĉilo per kiu oni pendigas sekiĝontan tukon aŭ veston je ŝnuro: ili postlasis al Usono plurajn ... inventaĵojn, ekzemple vaste uzatan specon de tukpinĉilo [2].
2. R. Haruo: Jen donaco : Simpleco, [vidita en 2010]
ĉeĥe:
kolíček na prádlo
france:
pince à linge

administraj notoj

~i : Mankas verkindiko en fonto.
~ilo: Mankas dua fontindiko.
~ilo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
naz~ilo: Mankas dua fontindiko.
naz~ilo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.