1ritm/o

ritmo

1.
MUZ Perioda melodia reveno de la akcentitaj kaj neakcentitaj tonoj en muzikaĵo: (figure) ritme (takte) paŝiB .
2.
POE Baza principo de versfarado, konsistanta en regula alterno de silaboj akcentaj kaj senakcentaj, aŭ longaj kaj mallongaj; tiu alterno mem: la ritmo de verso esprimiĝas per la sinsekvo de ĝiaj piedoj; reviviĝinta greko certe aŭskultus malŝate la barbarajn akcentajn ritmojn [1]. VD:metro 3
1. Kalocsay: Tutmonda Sonoro. - Budapest, 1981, p. 568
angle:
 rhythm
beloruse:
 рытм
bulgare:
 ритъм
ĉeĥe:
 básnická stopa, rytmus
france:
 rythme
germane:
 Rhythmus
hispane:
 ritmo
hungare:
 ritmus
katalune:
 ritme
nederlande:
 ritme
perse:
 وزن، ریتم
pole:
 rytm
portugale:
 ritmo
rumane:
 ritm
ruse:
 ритм
slovake:
 rytmus, tempo
svede:
 rytm
ukraine:
 ритм, темп

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.