sindik/o Z

sindiko Vikipedio

JUR
1.
Persono rajtigita zorgi pri la aferoj de korporacio, kies membro ĝi estas: sindiko de notarioj.
2.
Persono, elektita de komerca tribunalo, por administri bankrotintan entreprenon ĝis fina aranĝo de la afero.
angle:
syndic
ĉeĥe:
správce, správce konkursní podstaty podniku, syndik, zplnomocněnec, zástupce
france:
administrateur judiciaire 1. administrateur, syndic
germane:
1. Syndikus 2. Konkursverwalter
hungare:
1. szindikus 2. csődtömeggondnok
katalune:
1. síndic 2. comissari de la fallida
nederlande:
1. gemachtigde 2. curator
ruse:
1. синдик, старшина гильдии 2. временный управляющий
slovake:
splnomocnenec, správca konkurznej podstaty, zástupca

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.