tradukoj: be de en es fa fr hu pl ru sk

^*brik/o [1]

^*briko

1.

Negranda ortangula paralelipeda bloko, plej ofte el argilo (bakita, kunpremita aŭ sunsekigita) aŭ el miksaĵo de kvarca sablo kaj kalko, uzata en masonaĵoj: dronanto domon proponas, savito eĉ brikon ne donas (post la danĝero oni forgesas la promesojn)[2]; la domo estis ĉirkaŭita de muro el palaj brikoj [3]; iru en kalkon, knedu argilon, faru fortajn brikojn [4].

2.

(figure) Baza elemento de tuto: oni devas malkombini [proteinon] per hidrolizo, ĝis la „konstrubrikoj“, aminoacidoj [5].

3.

(figure) Brikforma aĵo: briko da sapo; la faraono sidiĝis sur la oraj brikoj (en la trezorejo) [6]. ŝtono, tegolo.

briketo^Z

Malgranda briko (speciale el kunpremita pulvoro de terkarbo).