tradukoj: be de en es fr hu nl ru

^*forĝ/i

^*forĝi

1.

Prilabori metalon per fajro kaj martelo, precipe feron kaj ŝtalon: forĝi kradon, hufferon; forĝejo^Z; forĝisto^Z

2.

(figure) Pene formi: ĉiu kreas sian forton, ĉiu forĝas sian sorton[1]; forĝi vorton^Z. la malfeliĉo forĝas la karakteron.

alforĝi

1.

Fiksi al io per forĝado: alforĝi maningon al sabro.

2.

(figure) Senmovigi ĉe iu loko, daŭre restigi: la malsano alforĝas lin al la lito^Z, al la ĉambro; pro surprizo li restis kvazaŭ alforĝita sur sia loko; diversaj monaj aferoj alforĝis lin al la urbo; alforĝi sian rigardon al aŭ sur ion aŭ iun^Z; alforĝi al si la rigardon de la publiko^Z. enradikigi, alglui, alkateni, fiksi, firmigi.

kunforĝi

1.

Kunigi per forĝado.

2.

(figure) Firme kaj daŭre kunigi: kunforĝi sin al amiko^Z alglui, alligi.