tradukoj: be de en es fr hu nl pt ru

* forĝ/i PV

* forĝi

(tr)
1.
TEK Prilabori metalon per fajro kaj martelo, precipe feron kaj ŝtalon: forĝi kradon, hufferon.
2.
(figure) Pene formi: ĉiu kreas sian forton, ĉiu forĝas sian sortonPrV; forĝi vortonZ. la malfeliĉo forĝas la karakteron.

forĝejo

Loko ekipita por forĝado: li konstruis por si forĝejon proksime al la maro, sed longdistance for de Borg [1].

forĝisto

Metiisto kiu forĝas metalajn aĵojn: la maljuna forĝisto batis la ambosorandon per gvidmarteleto [2].

al forĝi  

(tr)
1.
Fiksi al io per forĝado: al forĝi maningon al sabro.
2.  
(figure) Senmovigi ĉe iu loko, daŭre restigi: la malsano al forĝas lin al la litoZ, al la ĉambro; pro surprizo li restis kvazaŭ al forĝita sur sia loko; diversaj monaj aferoj al forĝis lin al la urbo; al forĝi sian rigardon al aŭ sur ion aŭ iunZ; al forĝi al si la rigardon de la publikoZ. VD:alglui, alkateni, fiksi, firmigi.

kun forĝi

(tr)
1.
Kunigi per forĝado.
2.  
(figure) Firme kaj daŭre kunigi: kun forĝi sin al amikoZ VD:alglui, alligi.

tradukoj

anglaj

~i: forge.

belorusaj

~i: каваць; al~i: прыкаваць; kun~i: скаваць.

francaj

~i: forger; ~ejo: forge; ~isto: ferronnier, forgeron; al~i 2.: attacher (à), clouer (à), immobiliser.

germanaj

~i: schmieden; al~i 2.: anketten, fesseln; kun~i: zusammenschmieden.

hispanaj

~i: forjar; ~isto: herrero.

hungaraj

~i: kovácsol; al~i 1.: rákovácsol; al~i 2.: odaköt, odaszegez; kun~i: összekovácsol.

nederlandaj

~i: smeden; al~i: vastsmeden; kun~i: samensmeden.

portugalaj

~i: forjar, bater (ferro).

rusaj

~i: ковать; al~i: приковать; kun~i: сковать.

fontoj

1. -, trad. B. Ragnarsson: Sagao de Egil, 2011
2. Mo Yan, trad. Vejdo: Travidebla Ruĝa Rafano, 2012

~i: Mankas verkindiko en fonto.
al~i: Mankas verkindiko en fonto.
kun~i: Mankas verkindiko en fonto.


ℛevo | datumprotekto | forgx.xml | redakti... | traduki... | artikolversio: 1.17 2018/06/04 00:10:13