glot/o PV

gloto  

ANA
Kavoforma parto de laringo inter la voĉkordoj.
ĉeĥe:
glottis, hlasová štěrbina
france:
glotte
germane:
Glottis, Stimmritze
hispane:
glotis
hungare:
hangrés, glottis
itale:
glottide
katalune:
glotis
nederlande:
glottis, stemspleet
pole:
głośnia
portugale:
glote
ruse:
голосовая щель
slovake:
glotis, glottis, hlasová štrbina

glota

Rilata al gloto: Se ekzemple oni volas malambiguigi la vorton /sentema/, oni povas enŝovi paŭzon ĉe la limo inter la du unuaj morfemoj, aŭ enkonduki glotan eksplodon antaŭ la sufikso /-em/ [1].
1. Marc Bavant: Silabo kaj silabado, Lingva kritiko
ruse:
относящийся к голосовой щели, образованный в голосовой щели (фон.)

glota konsonanto PMEG  

FON
Konsonanto artikulaciata per la gloto, kiel ekz-e la esperanta /h/: En Londono kaj aliloke en Britujo (anstataŭ [t]) oni aŭdas ofte ne alveolan sed glotan konsonanton: [nɒʔ 'ʌʊnli bəʔ 'ɔosʌʊ] (por „not only, but also“) [2].
2. John Wells: La Liverpola prononco, La Brita Esperantisto, aŭtuno 2008.
angle:
glottal consonant
ruse:
глоттальный согласный

glota halto  

FON
Eksploda konsonanto, produktata per malfermo de la gloto: la latina alfabeto malhavas signon por la glota halto, kaj en IFA ĝia signo estas [ʔ]; iuj alfabetoj uzas diakritajn signojn por la glota halto, kia la hamzo ‹ء› en la araba alfabeto [3]; en Esperanto la glota halto ne estas aparta fonemo, kvankam iuj parolantoj enŝovas ĝin antaŭ silabokomenca vokalo (t.n. „glota atako“).
3. Vikipedio, La artikolo „Glotalo
angle:
glottal stop, glottal plosive
france:
occlusive glottale (subst.)
germane:
glottaler Verschlusslaut, glottaler Plosiv
hispane:
oclusiva glotal
ruse:
гортанная смычка, сильный приступ

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.