*grimac/o

*grimaco

Vola aŭ nevola streĉo de la vizaĝaj muskoloj, kiu misformanta la trajtojn donante al ili neordinaran kaj ofte ridindan aspekton: grimaco de moko, de doloro.
angle:
grimace
beloruse:
грымаса
bulgare:
гримаса
ĉeĥe:
grimasa, pitvoření, úšklebek, šklebení
france:
grimace
germane:
Grimmasse
hispane:
mueca
hungare:
fintor, grimasz
katalune:
ganyota, carassa
nederlande:
grimas
pole:
grymas, dąs, foch
portugale:
careta
ruse:
гримаса
slovake:
grimasa, úškľabok

grimaci  

(ntr)
Fari grimacojn: kiu grimacas per la okulo kaŭzas suferon [1]; grimacanta masko.
beloruse:
грымасьнічаць, крыўляцца
bulgare:
гримаснича, правя гримаса
ĉeĥe:
dělat úšklebky, grimasovat, pitvořit se, ušklíbat se, ušklíbnout se, šklebit se
france:
grimacer
germane:
Grimmassen ziehen
hispane:
hacer muecas
hungare:
fintorog, grimaszol
katalune:
fer ganyotes
nederlande:
grimassen maken
pole:
grymasić, dąsać się, stroić fochy
portugale:
fazer careta, caretear
ruse:
делать гримасы, гримасничать, кривляться
slovake:
robiť grimasy

grimacema

Kutimanta grimaci.
france:
grimacier
katalune:
ganyotaire
pole:
grymaśny
portugale:
careteiro

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas dua fontindiko.
~ema: Mankas fontindiko.
~ema: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.