ĉantaĝ/i

ĉantaĝi

(x)
JUR Trudpostuli de iu monon aŭ favoron per skandalminaco: kiam mi ne akceptis, li komencis ĉantaĝi. Li distrumpetis, ke mi aĉetis la loĝejon el mono, akirita per banditismo [1].
1. Sándor Szathmári: Satiraj rakontoj, la fluidumo de la ĉiovido
angle:
blackmail
beloruse:
шантажаваць
bulgare:
изнудвам
france:
faire du chantage, faire chanter
germane:
erpressen
greke:
εκβιάζω
hebree:
לִסְחוֹט
hispane:
chantajear
hungare:
zsarol
itale:
ricattare
katalune:
fer xantatge
nederlande:
afpersen, chantage plegen
pole:
szantażować
portugale:
chantagear
ruse:
вымогать, шантажироваать
slovake:
vydierať

administraj notoj

~i: Mankas dua fontindiko.