harmon/o

harmono   Vikipedio

MUZ
En akustiko, ĉiu el la flankaj sonoj produktataj de vibranta kordo, kune kun la ĉefsono.
ĉeĥe:
souzvuk
france:
harmonique (subst., acoustique)
germane:
Harmonische, Oberton
hispane:
armónico
hungare:
felhang, felharmonikus
itale:
armonica (suono, onda, frequenza)
nederlande:
bijtoon
portugale:
harmônico
ruse:
обертон
slovake:
súzvuk

harmona

1.
Rilata al harmonoj.
2.
MAT
a)  
[1] (p.p. funkciokampo) Tia, ke aplikite al ĝi la laplaca operatoro alprenas nulan valoron: en regiono sen elektraj ŝargoj la potencialo estas harmona.
Rim.: Ial por ĉi tiu senco troviĝas „harmonia“ en PIV2 (sed „harmona meznombro“ kaj „harmona vico“ restas). Ni dubas, ĉu estas preferinde diri, ke tiaj funkcioj estas harmoniaj (t.e. agrablaj por la oreloj aŭ la okuloj), ol diri, ke ili estas harmonaj (t.e. iel ajn rilataj al osciloj kun frekvencoj egalaj al entjeraj obloj de iu valoro), ja ambaŭ kvalifikoj estas egale absurdaj. Temas evidente pri tradiciaj konvenciaj sciencaj terminoj, kiuj uzas specialan sciencan formon, enkondukitan jam en [2] pro tro pedanta deziro eviti la komunuzan radikon „harmoni“. Oni do komprenu, ke la vorto „harmono“ kun sia akustika kaj fizika senco estas posta kreaĵo, ke „harmona“ rajtas ne submetiĝi al tiu senco, kaj ke ne valoras rompi la tradicion.
b)  
VD:meznombro, harmona progresio, serio.
angle:
2.a harmonic (function)
france:
1. harmonique (adj., acoustique) 2.a (fonction) harmonique
germane:
2.a harmonisch (-e Funktion)
hispane:
2.a armónico
hungare:
1. felhang-, felharmonikus 2.a harmonikus(pl. függvény)
itale:
armonico (mat. e fis.)
pole:
2.a (funkcja) harmoniczna
portugale:
harmônico
ruse:
2.a гармоническая (функция)

administraj notoj

~o: Mankas fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.