*parfum/o PV

*parfumo   Vikipedio

1.
Agrabla odoro.
2.  
Substanco, ordinare solvita en alkoholo kaj eliganta agrablan odoron.
angle:
perfume
beloruse:
парфума, духі
bretone:
c'hwezh-vat 1. frond 2. porfum
ĉeĥe:
parfém, voňavka
france:
parfum
germane:
Parfüm 1. Duft
hebree:
1. ניחוח 2. בושם
hispane:
perfume
hungare:
1. illat 2. illatszer, parfüm
indonezie:
parfum
nederlande:
parfum, geur
pole:
1. zapach 2. perfumy
portugale:
perfume
ruse:
духи, парфюм
slovake:
voňavka

parfumi  

(tr)
Agrable odorigi.
angle:
to perfume, to scent
bretone:
frondiñ
ĉeĥe:
navonět, parfémovat
france:
parfumer
germane:
parfümieren
hebree:
לבשם
hispane:
perfumar
nederlande:
parfumeren
pole:
perfumować
ruse:
душить (духами)
slovake:
naparfumovať, navoňavkovať

parfumujo

Vazo aŭ alia ujo destinita al enteno de parfumo: la fumo de la parfumujoj plenigis la riĉegan ĉambron [1].
1. G. A. Becquer, trad. A. M. Botella: La militestro de la ruĝaj manoj, 1955
pole:
flakonik perfum

administraj notoj

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas dua fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.