*rast/i

*rasti

(tr)
AGRHOR Kunkolekti fojnon, pajlon, falintajn foliojn aŭ similajn de sur la grundo per speciala ilo provizita je dentoj: dek rikoltistoj kunrastis la fojnon de la kampo; Johano frumatene rastas la korton antaŭ la ĉefdomo [1].
angle:
rake
beloruse:
грабляваць
ĉeĥe:
hrabat, pročesávat, shrabat, shrabovat, shrabávat
france:
ratisser
germane:
rechen
hispane:
rastrillar
hungare:
gereblyéz
katalune:
rasclar, rampinar
nederlande:
harken
portugale:
juntar (com ancinho)
ruse:
сгребать граблями
slovake:
hrabať, pohrabať

rastilo Vikipedio

AGRHOR Kultiva aŭ ĝardena ilo konsistanta el longa tenilo kaj kapo provizita je dentoj: lia buŝo estis peco de malnova rastilo [2].
angle:
rake
beloruse:
граблі
ĉeĥe:
hrábě
france:
rateau
germane:
Rechen
hispane:
rastrillo
hungare:
gereblye
katalune:
rastell
nederlande:
hark
ruse:
грабли
slovake:
hrable

administraj notoj

~ilo: Mankas dua fontindiko.