tradukoj: de en fr

alf/o

alfo  

LIN La unua litero de la greka alfabeto (A, α): la du literoj alfo kaj omego, unua kaj lasta de la greka alfabeto [1]; ankaŭ eblas ilin [la Grekajn literojn] plene Esperantigi kun O-finaĵoj, ekz.: alfo, beto, gamo, […] [2].
Rim. 1: Troviĝas en la PIV-oj la neasimilita formo „alfa“, do aliradika.
Rim. 2: La plene esperantigitaj nomoj de la grekaj literoj prezentitaj en PMEG [3] [4] ne estas harmoniaj. En la okazo de la literoj finiĝantaj per a, la Esperanta O-finaĵo anstataŭas la liternoman finon (alfa ⭢ alfo), dum en la aliaj okazoj la Esperanta O-finaĵo aldoniĝas al la liternoma fino (epsilon ⭢ epsilono; mu ⭢ muo; ksi ⭢ ksio). Due, pluraj tiel kreitaj radikoj konfliktas kun aliaj esperantaj radikoj jam ekzistantaj en PIV (alfo, beto, gamo, kapo, roto) aŭ konfliktas en vorfarado ĉar, laŭ PMEG, oni ne uzu a-ligfinaĵon en kombinoj [5], tial ekzemple la PIV-a termino „gamaradioj“ devus esti „gamradioj“, kiel „iksradioj“. Por pli da reguleco kaj eviti konfliktojn, alia eblo estas uzi la simplan esperantigitan formon alfao. [Alano Gerardo]

Rim.: Kp alfo (herbo).

tradukoj

anglaj

~o : alpha.

francaj

~o : alpha.

germanaj

~o : Alpha.

fontoj

1. Vikipedio, Labaro
2. B. Wennergren: Grekaj literoj en PMEG §19
3. B. Wennergren: Grekaj literoj en PMEG §19
4. B. Wennergren: Grekaj literoj en PMEG §43
5. B. Wennergren: Interligaj finaĵoj en PMEG §37.3


ℛevo | datumprotekto | alf1.xml | redakti... | traduki... | artikolversio: 1.2 2019/10/10 19:10:17