tradukoj: be cs de es fr he hu it nl pl pt ro ru vo

^*kiam

^*kiam

1.

Demanda pronomo³ adverba, signifanta „en kiu tempo?“: kiam vi foriros?

2.

Subordiga konjunkcio, signifanta „en la tempo, dum kiu“: kiam oni estas riĉa, oni havas multajn amikojn^Z; ĝi blekas nur, kiam ĝi malsatas; de la momento, ...; de la tago, ...; de kiam^Z; post kiam; ĉiun fojon, kiam... kiam ajn [la morto] venas, ĝi ĉiam venas, antaŭ ol oni ĝin atendas [1].

ekde kiam, tuj de kiam

apenaŭ tuj de kiam [la malbonoj] alvenas, la okazaĵo, ĉar ĝi forprenas de ili ĉion imagan, kion ili havis, reduktas ilin al ilia ĝusta valoro [2]; ekde kiam oni herbojn kolektas nur por fariĝi aŭtoro aŭ profesoro, tiu tuta milda ĉarmo svenas [3].

ekkiam

1.

Tuj post kiam, komencante kiam (laŭ la komenca senco de ek-¹): Ekkiam regos am' sur ter' Alvenos tagoj sen malsato [4];

2.

Je la momento kiam, apenaŭ (laŭ la momenta senco de ek-²): ekkiam la edzo lasas ŝin sola ŝi vokas la nekonaton [5]; Ĉiam same! Ekkiam mi enbanujiĝas, tuj iu tedulo alvenas!

    Mi ne vidas la nuancon inter ambaux sencoj. Cxiuokaze la vorto
    aspektas francismo por signifi la subjunkcian sencon de "apenaux".
    [MB]