tradukoj: de en es fr hu pt ru sv

^*kov/i

^*kovi

1.

(p.p. birdo) Sidi sufiĉan tempon sur ovoj por havigi al ili konstantan varmon kaj ebligi maturiĝon de la embrio: perdriko kovas ovojn, kiujn ĝi ne naskis [1]; nur en la tempo de kovado mi havas rajton de voĉo [2]; kokino ĉirkaŭita de sia kovitaro.

2.

(figure) Plej zorge gardi kaj flegi: la patrino kovas sian filon.

3.

(figure) Kaŝe konservi ion, por ke ĝi aperu poste; kaŝe prepari; zorge flegi kaŝitan senton: la cindroj kovas la fajron; kovi perfidon; mute kovata doloro; lia koro kovas malamon kaj envion; en sia plej intima interno Kant kovis senliman admiron por la prototipo de siaj anglaj kolegoj de Scotland Yard [3].

kovejo

1.

Loko, kie birdo kovas ovojn. nesto.

2.

(figure) Naskejo, centro, plej aktiva punkto: kovejo de konspiro, de epidemio [4]. fokuso.

kovilo

Aparato provizanta konstantan temperaturon, taŭgan por kovi ovojn, por kreskigi histojn kaj simplajn organismojn, aŭ por flegi frunaskitojn. inkubatoro.

elkovi

1.

Elovigi, elŝeligi idojn post sufiĉa kovado: oni konsiliĝis kun la hirundo, kiu vidis multe da landoj, kaj kun la maljuna korta kokino, kiu kvin fojojn elkovis kokidojn [6].

2.

(figure) Ekaperigi, naski: [ili] elkovas novajn planojn [7]; libereco elkovas grandajn entreprenojn^Z. akuŝi.

      Cxu nur p.p. birdo? Cxu ne eblas diri, ke iuj fisxoj kovas
      siajn ovojn en la busxo? Ke homoj kovas kokinajn ovojn en
      kovilo?
      [MB]