*put/o

*puto   Vikipedio

Profunda truo, fosita en tero, por tiri el ĝi akvon, kiu tien kolektiĝas pro subtera fonto aŭ trasorbiĝo: kiam pasanto jam trinkis, li la puton insultas PrV ; ne kraĉu en puton, ĉar vi trinki bezonos PrV ; la puton fermu prudente antaŭ la akcidento.
angle:
well, water well
beloruse:
калодзеж, студня
bulgare:
кладенец
ĉeĥe:
studna
france:
puits
germane:
Brunnen
hispane:
pozo
hungare:
kút
nederlande:
put, bron, waterput
portugale:
poço
ruse:
колодец
slovake:
studňa
svede:
brunn

administraj notoj