*rifuĝ/i PV

*rifuĝi  

(ntr)
Foriri en iun lokon, kie oni estas ŝirmata kontraŭ danĝero: la infano rifuĝis apud sian patrinon; rifuĝi en monaĥejon, en eksterlandon; du kabanoj, kvazaŭ rifuĝintaj apud la bazo de monto. SIN:azilo, fuĝi, haveno, oazo, savi
Rim.: Nepre malkonsilinda estas la uzo de rifuĝi en la signifo de forkuri.
angle:
refuge
beloruse:
хавацца
france:
se réfugier
germane:
flüchten
hispane:
refugiarse
hungare:
menekül, elmenekül
nederlande:
een toevlucht zoeken
pole:
schronić się, szukać schronienia
portugale:
refugiar-se
ruse:
укрываться (от чего-л.), скрываться

rifuĝo

Ŝirmo, helpo kiun ricevas forkurinto: la urbeto donis al li rifuĝonZ ; lasu min havi rifuĝon sub la kovro de viaj flugilojZ .
france:
refuge (protection)
hispane:
refugio
hungare:
menedék
pole:
schronienie
ruse:
убежище (защита)

rifuĝejo  

Sekura loko, kiun atingis forkurinto: Dio estas fortikaĵo kaj rifuĝejo por siaj infanojZ .
france:
refuge (lieu)
hispane:
refugio
hungare:
menedékhely
pole:
schronisko, przytułek, dom opieki
ruse:
убежище (место)

rifuĝinto

Fuĝinto, kiu trovis ŝirmejon kaj tie restas: en Svislando ni havis historian tradicion pri gastamo al polaj rifuĝintoj [1].
1. Privat Edmond: Aventuroj de pioniro, ĉapitro 33a, p. 79a
france:
réfugié (subst.)
hispane:
refugiado
hungare:
menekült
pole:
uchodźca
ruse:
беженец

administraj notoj

~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~o: Mankas verkindiko en fonto.
~ejo: Mankas verkindiko en fonto.