sem/o

semo

Malgranda fekundaĵo, el kiu kreskos io: (figure) scienco havas semon enuan, sed frukton bonĝuan [2].

a): Tiu parto de frukto, kiu elfalas post la maturiĝo kaj servas por produkti novan vegetaĵon: iuj semoj falis apud la vojo, kaj la birdoj venis kaj formanĝis ilin [3].
Rim.: Ĉe malfermfruktoj tio estas aro da semgrajnoj (papavo, pizo), ĉe fermfruktoj tio estas la tuta frukto (greno).
b): Fruktiga substanco produktata de virseksa homo, besto aŭ vegetaĵo.

(figure) Idaro, posteulara: la semo de David^Z; el la reĝa semo (raso) de Edom^Z; ilia semo estos ekstermita el inter la homidoj^Z. SIN:

sango²

(figure) Disvastigilo.

^*semi

Enmeti semojn en la teron, por ke ili ĝermu kaj kresku: nenie semata, ĉie trovata [4]; (figure) provi rikolti fruktojn el aliula semado (plagiati).

(figure) En multajn unuopajn lokojn meti, konigi, kreskigi: golfo semita per multaj insuloj^B; ŝoseo sursemita per ŝtonrompaĵo; la epidemio semis la morton en la regiono; semi maltrankvilon, teruron en la urbo^B; semi malkonfidon en la animon de iu^B; semantoj de malpaco^Z.

dissemi

(figure) Disvastigi, dismeti en multajn malproksimajn lokojn: mi dissemos ilin inter popoloj, kiujn ne konos ili^Z; oazoj dissemitaj en la dezerto^B; la dissemiteco de la komitatanoj kaŭzas grandan malfacilaĵon; dissemi malicajn famojn, kalumniojn. VD: