tradukoj: be br ca cs de en es fr he hu la nl pl ru sk tr

^*best/o [1]

^*besto

1.

(komune) Animalo, sed ne homo: kaj Dio la Eternulo kreis el la tero ĉiujn bestojn de la kampo kaj ĉiujn birdojn de la ĉielo kaj venigis ilin al la homo por vidi kiel li nomos ilin [2]; regu super la fiŝoj de la maro kaj super la birdoj de la ĉielo kaj super ĉiuj bestoj, kiuj moviĝas sur la tero [3]; ĝi estas nek homo nek besto nek ŝtonego [4]. bruto

2.

(figure) Homo stulta kaj kruda kiel besto: bestaj inklinoj, besta krimo, buĉado ^Z; doni al ili la eblon libere konatiĝi kaj komunikiĝi sur neŭtrala fundamento kaj nur tiam povos malaperi tiaj bestaĵoj, kiujn ni nun vidas en diversaj lokoj [5]. bruto, idioto, sensaĝulo, sovaĝulo

3.

(arkaismo) animalo
Rim.: Tiu senco inkludas la specion homo. ĉu vi ekpensis iam pri tio, kio propre levis la homaron tiel neatingeble alte super ĉiuj aliaj bestoj, kiuj ja en efektiveco estas konstruitaj laŭ tiu sama tipo kiel la homo? [6].

bestoj

animaloj

dorlotbesto

Besto, kiun oni gardas hejme kaj plezure dorlotas: „kiel aspektas la uloj?“ ŝi demandis, parolante al sia dorlotbesto [7].

mambestoj

mamuloj la ovo koviĝas en la organismo de la mambesto [8].

rabobestoj

Ordo de mamuloj (Carnivora), surtere vivantaj bestoj, nutrantaj sin de karno. felisedoj, ursedoj, musteledoj

tirbesto

Besto – ordinare granda kvarpiedulo – kiun oni uzas por tirado de veturilo aŭ aparato: li donis al multaj kamparanoj atestilojn ke iliaj ĉevaloj ne taŭgas por militservo kiel tirbestoj [9].

      La ekzemploj ne tre bone taŭgas por fundamenti la vorton
      „besto“, sed pli la vorton „besta“.
      [Wolfram Diestel]
    

    PIV1 ne konsentas kun tiu difino. [MB]