tradukoj: be de en fr hu it nl pl pt ru sv

^*kolon/o [1]

^*kolono

1.

Granda rekta, dika objekto solida, eventuale flueca aŭ gasa: kolono de akvo, de hidrargo, de fumo supreniranta.

a)

Vertikala peco el ligno, ŝtono, fero aŭ alia substanco, ĝenerale finiĝanta per kapitelo, kaj servanta kiel subtenilo aŭ kiel ornamo de konstruaĵo: cilindra, kvarangula, dorika, korinta, ionia kolono; lanterna kolono^Z; (figure) la kolonoj de la ŝtato.

b)

Monumento, konsistanta el izolita kolono el marmoro, bronzo ktp: la Trajana kolono; la Herkulaj kolonoj (ĉe la antikvuloj, ambaŭ promontoroj de markolo de Gibraltar).

c)

staplo kolono da libroj, da fromaĝoj.

fosto, masto²

2.

(malofte) kolumno ¹

3.

Trupoj laŭlonge ordigitaj dum marŝado. kolumno ²

kolonaro

Vico de kolonoj. portiko

surkolonaĵo

entablemento

malhonora kolono, kolono de malhonoro

Koloneto, al kiu oni iam ligis krimulojn por elmontri ilin al popolo; pilorio: servistoj fariĝadis voktoj, kiuj povis kondamni malriĉulon ... al vergoj sub la malhonora kolono [2]; la tuta knaba lernejo, kiu troviĝis ĝuste kontraŭe, leviĝus sur la piedojn ... por vidi lin ĉe la kolono de malhonoro [3].