tradukoj: be cs de en es fr hu nl pt ru

^*plac/o

^*placo

1.

Libera spaco, ĉirkaŭita de domoj, en urbo aŭ vilaĝo: oni starigos statuon sur tiu placo.

2.

Libera loko ebena destinita aŭ taŭga por iu celo: devas esti kvindek ulnoj ĉirkaŭe kiel libera placo (= spaco) por ĝi (la sanktejo) [1]; granda placo en arbaro^Z.

placeto

1.

Malgranda placo¹: Baduroc ... havas la aspekton kaj la amplekson de urbeto, kun longa ĉefstrato, kun pluraj, eĉ kruciĝantaj vojoj kaj pitoreska placeto ĉirkaŭ fontanmonumento [2]

2.

Negranda libera loko ebena destinita aŭ taŭga por iu celo: ĉi tie estas ĉio por ĉiaj formoj de la sporto: bicikloj kaj kurvojetoj, placetoj ĉiuspecaj, akvobaseno [3]; mi renkontadis ŝin sur la placeto de nia ŝtuparo^PIV2; la venantaj per la ĉefa ŝtuparo dume jam atingis la placeton de la tria etaĝo [4]; la neĝa kovro kvazaŭ trafalis en la teron kaj jen sur unu jen sur alia loko elmontriĝis verda placeto, kie tuj eksvarmis paseroj [5].

placego

Granda placo, ofte en urbo antaŭ monumentoj: Tikal, troviĝante inter la malaltejoj de Gvatemalo, enhavis tipan placegon, ĉirkaŭatan ... de temploj [6]