tradukoj: be br ca cs de en es fr hu it nl pt ru sk

*honor/i

*honoriTEZ

(tr)
(iu) Trakti iun kun ĉiuj signoj de granda respekto; montri sian respekton aŭ altestimon al iu per eksteraj signoj: ni honoras la memoron de nia majstro; festo por honori la memoron al iuZ; honori iun per ordeno, titolo, donaco; oni devas honori la gepatrojn; ni ĉiuj honoras tiajn agojn; li honoris min per sia amikeco [1]; honori kadavron de malamiko; honori enterigon per sia ĉeestoB; ŝi ne honoris ilin per sia atento.

honoroTEZ Vikipedio

1.TEZ
Altestimo, granda respekto, kiun oni meritas per la neriproĉindeco de sia karaktero, per la nobleco de siaj agoj, aŭ per la ŝatateco de siaj verkoj: ne ekzistas honoro sen laboro PrV; la saĝo donos al vi honoron; akiri, serĉi, trovi, ĝui, ricevi, atingi honoronZ; perdi honoron; estas honoro por homo ĉesigi malpacon [2]; pli bona estas virto sen oro, ol oro sen honoro PrV; li scias la principojn de honoroZ; ĉu mi havas la honoron paroli al s-ro N.?; per mia honoro! [3]. VD:digno, gloro.
2.
Signo de tiu estimo kaj respekto: faru honoron al la Eternulo el via havo [4]; la soldatoj donis al mi honoron per la pafilojZ; honoro ne donas, kion stomako bezonas PrV; manko de oro ne estas malhonoro PrV; ceremonio por honoro al V. Hugo; ekstere honoro, interne doloro PrV; li estis la honoro de sia patrujo (li honorigis sian patrujon).

honora

1.TEZ
Honoriga: honora titolo, oficoB, gvardio; honora edzakompananto; honora medalo; honora profesio, ago, konduto, karaktero.
2.TEZ
Havanta titolon nur por honoro, sed plenumanta neniel la oficon: honora profesoro, prezidanto. VD:titola

honore

Laŭ honora maniero: leviĝi honore al la mortintoj; doni balon honore al iu; honore trakonduki la vizitanton tra la salonoj; estos pli honore forgesi tiun moron ol ĝin sekviZ.

honorigi

Esti la kaŭzo, kial iu estas honorata; esti honoro por: lia ĉeesto honorigis nin; liaj verkoj honorigas lin; tia konduto vin honorigas.

honorigaTEZ

Honoriganta: la ŝarĝo estas peza sed honoriga.

honorinda

Meritanta honoron: honorinda familio; mia honorinda kolego; la honorindeco de lia filo estas difektita de tiu akuzaĵo.

honordigno

Morala digno, kiun naskas deziro de fremda estimo kaj respekto: la honordigno de juĝisto estas zorge kaj senpartie esplori la aferojn; mi venĝis mian honor(dign)on, kaj tiun da mia patro; esti stimulata per la honordigno.

malhonori, senhonorigiTEZ

Esti kaŭzo, kial iu perdas estimon kaj honoron: tia buĉado malhonoras la civilizitan mondonZ; malvirteco, ne malriĉeco malhonoras homon; tiu kondamno senhonorigis lian familion. VD:malglori

malhonora

Malhonoranta: malhonora ago; ŝi ricevis malhonoran nomon [5].

senhonoraTEZ

Perdinta ĉian honordignon, malestimata: senhonora fripono, virino. VD:malbonfama

tradukoj

anglaj

~i: honor.

belorusaj

~i: шанаваць, паважаць, ушаноўваць; ~o: гонар, павага, пашана; ~a: ганаровы, шаноўны, паважны; ~e: ганарова; ~iga: ганаровы; mal~i, : ганьбаваць, ганьбіць, зганьбаваць, зганьбіць, аганьбаваць; mal~a: ганебны; sen~a: бессаромны.

bretonaj

~i: enoriñ; ~o: enor; ~a: enorus, -enor, a enor; ~e: gant enor; ~igi: enoriñ; ~iga: enorus; ~inda: enorus; mal~i, : dizenoriñ; mal~a: dizenorus. ~a edzakompananto: paotr-enor, paotr a enor; ~e al: en enor da; ~indeco: enorusted.

ĉeĥaj

~i: ctít, prokazovat čest; ~o: čest, honor, úcta; ~a: ctěný, důstojný, honorární, vážený; ~e: na počest; ~igi: poctít; ~inda: ctihodný, důstojný, úctyhodný; mal~i, : potupit, zneuctít; mal~a: hanebný, nectný, nedůstojný, nešlechetný; sen~a: hanebný, nectný, nedůstojný, nešlechetný.

francaj

~i: honorer; ~o: honneur; ~a 1.: d'honneur, honorable, qui honore, respectable; ~a 2.: d'honneur, honorifique, honoraire; ~igi: honorer; ~iga: d'honneur, honorable, qui honore, respectable; ~inda: honorable; mal~i, : déshonorer; mal~a: déshonorant; sen~a: indigne, sans honneur. mal~o: déshonneur; ~a edzakompananto: garçon d'honneur; ~e al: en l'honneur de; ~indeco: honorabilité.

germanaj

~i: ehren; ~o: Ehre, Ansehen; ~inda: ehrenwert; mal~i, : entehren; mal~a: unehrenhaft; sen~a: ehrlos. per mia ~o!: bei meiner Ehre.

hispanaj

~i: honrar; ~o: honor.

hungaraj

~i: megtisztel, tisztelettel adózik, kitüntet; ~o: becsület, megbecsülés, elismerés; ~a 1.: megtisztelő, kitüntető; ~a 2.: tiszteletbeli; ~e: tiszteletére; ~igi: tiszteletet hoz, megbecsülést szerez; ~iga: megtisztelő; ~inda: tiszteletreméltó, becsülendő; ~digno: becsületérzés, méltóságtudat; mal~i, : szégyent hoz rá, meggyaláz; mal~a: gyalázatos; sen~a: szégyentelen, becstelen. per mia ~o!: becsületemre.

italaj

~i: onorare (tributare onore); ~o: onore; ~a 1.: d'onore, onorifico, ad honorem; ~a 2.: onorario (agg.); ~e: onorevolmente; ~igi: onorare (dare onore); ~iga: onorifico; ~inda: onorabile, onorevole; ~digno: onore (dignità); mal~i, : disonorare; mal~a: indegno, disonorevole; sen~a: indecoroso, disonorato.

katalunaj

~i: honrar; ~o: honor, honra; ~a 1.: honrós, honorable; ~a 2.: honorífic; ~e: honorablement; ~igi: fer honor; ~iga: honorable (que fa honor); ~inda: honorable, digne d'honor; ~digno: honor, dignitat moral; mal~i, : deshonrar; mal~a: deshonrós; sen~a: infame, deshonrat. ~a edzakompananto: padrí (de boda); ~indeco: honorabilitat.

nederlandaj

~i: eren; ~o: eer, aanzien; ~a: ere-; ~e: ter ere; ~igi: eren, eer aandoen; ~iga: vererend; ~inda: eerbiedwaardig; mal~i, : onteren, te schande maken; mal~a: eerloos; sen~a: eerloos.

portugalaj

~i: honrar; ~o: honra, decoro; ~a 1.: honroso; ~a 2.: honorário; ~e: com honra; ~igi: honorificar; ~iga: honroso; ~inda: honorável; mal~i, : desonrar; mal~a: infamante; sen~a: desonrado.

rusaj

~i: чтить, почитать; ~o: честь, почёт; ~a: почтенный, почтительный, почётный; ~e: почётно; ~igi: оказать честь, делать честь (кому-л.); ~iga: почётный; ~inda: достопочтенный; ~digno: честь; mal~i, : позорить, опозорить, обесчестить; mal~a: позорный; sen~a: бесстыдный.

slovakaj

~i: poctiť, uctiť, vyznamenať; ~o: počesť, česť; ~a: ctený, dôstojný, vážený; ~e: na počesť; ~igi: poctiť; ~inda: ctihodný, dôstojný, úctyhodný; mal~i, : ponížiť, poškvrniť česť, tupiť, zneuctiť, znevážiť; mal~a: hanebný, nedôstojný; sen~a: hanebný, nedôstojný.

fontoj

1. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 2, ĉap. 5
2. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Sentencoj 20:3
3. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 3, ĉap. 6
4. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Sentencoj 3:9
5. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Jeĥezkel 23:10

~i: Mankas verkindiko en fonto.
~o: Mankas verkindiko en fonto.
~a: Mankas dua fontindiko.
~a: Mankas verkindiko en fonto.
~e: Mankas dua fontindiko.
~e: Mankas verkindiko en fonto.
~igi: Mankas fontindiko.
~igi: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~iga: Mankas fontindiko.
~iga: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~inda: Mankas fontindiko.
~inda: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~digno: Mankas fontindiko.
~digno: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
mal~i, : Mankas dua fontindiko.
mal~i, : Mankas verkindiko en fonto.
mal~a: Mankas dua fontindiko.
sen~a: Mankas fontindiko.
sen~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.


[^Revo] [honor.xml] [redakti...] [traduki...] [artikolversio: 1.24 2015/07/04 08:37:35 ]