tradukoj: be de en es fr hu nl pt ru

^*incit/i

^*inciti

1.

(iun) Eksciti ties koleron: ili incitis Min per ne-dio, [...] tial Mi incitos ilin per ne-popolo [1]; ne incitu [la anĝelon], ĉar li ne pardonos vian pekon [2]; la princo volas inciti nin per sia favoratino [3]; urson evitu, duonpatrinon ne incitu [4]; la incitita ĉefpastro ne lasis sin distri de siaj ideoj [5]; diskuti per incitita voĉo (voĉo de incitito). ĉagreni, defii, iriti, piki, provoki, spiti.
Rim.: En la bibliaj ekzemploj la kolero fontas el la ĵaluzo de Dio. En pli moderna lingvaĵo la kolero aperas ofte kiel sekvo de vortaj atakoj: pikoj, mokoj ks.

2.

(beston) Suferigi ĝin por vigligi ĝian agresemon: inciti hundon, abelojn; (figure) abelujon ne incitu, amason ne spitu [6]; la dresisto [...] senĉese incitis la serpentojn [7]; [la virbovo] komencis persekuti la lancistojn, kiuj incitis lin per pikado [8]; (figure) lia modesteco estis incitilo por liaj malamikoj. turmenti.

3.

Malmilde instigi, senkaŝe instigi al malbono: inciti koleron, senton, ĵaluzon, fieron^B, envion, deziron, pasion, kverelon, ribelon; ni trovis ĉi tiun viron pestulo, kaj incitanta al ribelado [9]; malbone kaŝita ŝteliston incitas [10]; mi vidas, ke mia silento incitas vian malŝaton; Li incitis Davidon kontraŭ [la Izraelidoj] (instigis Davidon kontraŭ ili) [11]; senhontaj virinoj logincitadis la pasantojn^Z. instigi, naski, veki.

4.

Malmilde eksciti korpan organon aŭ sentumaĵon: inciti la nervojn; tro kruda lumo incitas la okulojn; inciti la galon (kolerigi); inciti la soifon, la doloron; la incitanta blankeco de la neĝo; incitanta flaveco de la sablo de la libia dezerto [12]. (figure) Sofio estis tute ne bela, tamen sen okulincitantaj malbonpunktoj [13]. agiti, agaci, iriti.

5.

(figure) (poezie) Eksciti la aktivecon de io, kvazaŭ kolerigante ĝin: inciti la fajron^Z; la incititaj (furiozaj) ondoj de maro.

incito

1.

Io, kio incitas: mokriproĉoj, incitoj kaj kriegoj aŭdiĝis el ĉiuj flankoj [14]; li ne restigis ĉe Jerobeam eĉ unu animon [...] pro la incito, per kiu li kolerigis la Eternulon [15]; Lia kolero ekflamis kontraŭ Judujo pro ĉiuj incitoj, per kiuj incitis Lin Manase [16]. piko.

2.

(malofte) inciteco: inter la konstrulaboristoj regis ega incito (kontraŭ la estraro) [17].

incitadi

Ade inciti: fiakristo incitadis sian ĉevalon [18]; ekbato de nazo aperigas sangon kaj incitado de kolero kaŭzas malpacon [19]; la incitado de ŝovinismaj sentoj kondukas al milito; incitado de la vidnervo per ia ajn procedo naskas ĉiam dolorajn sentumaĵojn.

incitebla

Incitiĝema: la inciteblaj bubaloj.

inciteco

Stato de iu aŭ io incitita: tiu ja estas la bono, kiun al mi faris miaj persekutantoj senmezure eluzante ĉiujn sagojn de sia inciteco [20].

inciteti

Milde inciti: li incitetadis eĉ la malgrandan Gerdan, kiu lin amis el la tuta koro [21].

incitiĝi

Iĝi incitita: ne incitiĝu pro la malvirtuloj [22]; - Kion do vi ankoraŭ diras? - sufokate de incitiĝo Azazello preskaŭ siblis [23]; la tono de incitiĝo estis sufiĉa indiko pri la animstato de la inspektoro [24].

incitiĝema

Facile incitiĝanta: incitiĝema karaktero, humoro; malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema [25]; malsaĝulon mortigas la kolero, kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco (aŭ: incitiĝemo) [26]. incitebla

    Mi ne certas,
    ke "~igxema" kaj "~ebla" estas veraj sinonimoj (ecx se
    la tradukoj identas). [MB]