tradukoj: be cs da de en es fr hu it nl pl pt ru

^*rond/o [1]

^*rondo

1.

Io pli-malpli samforma kiel cirklo: kraĉi en la riveron, por fari rondojn^PIV1; super [la marĉo] ili ŝvebis en grandaj rondoj [3]; niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron^Z. rondiri.

2.

(arkaismo) Cirklo (linio) aŭ cirklo (surfaco).

3.

Aparta aro da homoj, medio, kunvenantaro, societo: li multe klopodis por favorigi al Esperanto la oficialajn kaj sciencajn rondojn; jen mia rondo^Z (miaj amikoj kaj konatoj; tiuj, kun kiuj mi kutime interrilatas); tio havas intereson nur por limigita rondo el niaj legantoj; kion havas por fari la pasero en la rondo de la gruoj (inter la gruoj) [4].

ronda

1.

Havanta formon, kiu similas al tiu de cirklo aŭ sfero: ronda turo, fenestro, tablo, buŝeto; ronda pilko, kapo, kuglo.

2.

Prezentanta kvanton rigardatan kiel simplan, senmankan: Jes! Jes! ― kriadis la grupanoj el ĉiu direkto. – Ni estu tridekope. Tridek estas ronda nombro [5].

rondigi

1.

Igi ronda.

2.

[6] (nombron) Aproksimi ĝin per alia nombro kun malpli da decimaloj aŭ, por entjero, malpli da nenulaj ciferoj en la dekstra parto: rondigante π je 2 decimaloj, oni ricevas 3,14; rondigu vian pagon ĝis la supera deko (ekz-e: pagu 40 anstataŭ 32); la rondigo enkondukis tro altan eraron.

trafikrondo

Loko, kie vojoj renkontiĝas, kaj veturiloj ronde ĉirkaŭiras centran pecon por transiri al alia vojo: trafikcirklo; vojkruciĝo, vojnodo

trafikrondeto

Trafikrondo simpla, kun malgranda, malalta centraĵo. trafikcirkleto