*riproĉ/i PV

*riproĉi

(tr)
Esprimi al iu mallaŭdon aŭ malkontenton aŭ akuzon pri ties ago aŭ konduto: ne riproĉu vian amikon, ĉar vi mem plimulte meritas riproĉon [1]; [li] severe riproĉis la filon [2]; vi riproĉas al mi hontindaĵon [3]; ne riproĉu maljunulon, sed konsilu lin, kiel patron [4]; la konscienco riproĉis lin, ke li lasis ilin solaj [5]; kiam Klaro revenis hejmen, li kisis ŝin kaj iom riproĉis [6]; la princo mem iom riproĉis sin: […] li eĉ unu tagon ne okupiĝis per la aferoj de la nomeso [7]; neniu povos min riproĉi, ke mi ŝtelis de li eĉ unu moneron [8]; oni eble povus riproĉi al nia aŭtoro, ke li ne estis tre fortkaraktera [9]; Donald Broadribb ... riproĉas la tradukinton de tiu verko pri misuzo de la difina artikolo [10]; petolu, diboĉu, sed poste sorton ne riproĉu PrV ; azen' al azeno riproĉas malsaĝon PrV . VD:admoni, akuzi, kritiki2, malaprobi, mallaŭdi, skoldi, tani
angle:
 reproach, reprimand, rebuke, scold
beloruse:
 папікаць, упікаць, дакараць, папракаць, асуджаць
france:
 blâmer, disputer, gronder, reprocher, réprimander
germane:
 vorwerfen, einen Vorwurf machen, tadeln, schelten
hispane:
 reprochar
hungare:
 kifogásol, szemére hány, elítél
nederlande:
 verwijten, berispen
portugale:
 censurar, repreender, incriminar, ralhar, acoimar, exprobar
ruse:
 упрекать, упрекнуть, укорить, укорять
tibete:
 གཤེ་གཤེ་གཏོང་
ukraine:
 дорікати, докоряти, робити закиди, дотикати, ганити
volapuke:
 leblamön

riproĉa

Esprimanta malkontenton: foriru kaj ne persekutu la justulojn! […] diris li pli laŭte per riproĉa tono [11]; kun riproĉa murmureto [ŝi] demandis, je kio li ridas [12]; ŝi ĵetis al mi riproĉan rigardon [13].
11. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 2, Ĉapitro XV
12. Charles Dickens, trad. L. L. Zamenhof: La Batalo de l' Vivo, La Batalo de l' Vivo
13. Ba Jin, trad. Li Shijun: Aŭtuno en la Printempo, 1980
germane:
 tadelnd, vorwurfsvoll
ukraine:
 осудливий, несхвальний, докірливий

riproĉo

Mallaŭda parolo al iu pro faro aŭ sinteno lia: li faris […] neniajn riproĉojn al la stabanoj [14]; la virino minacis per la fingroj, faris riproĉojn kaj koleris [15]; mi faris al ili severan riproĉon kaj malbenis ilin [16]; (frazaĵo) pli efikas riproĉo ĉe saĝulo, ol cent batoj ĉe malsaĝulo [17]; pli bone estas aŭskulti riproĉon de saĝulo, ol aŭskulti kanton de malsaĝuloj [18]; pli bona estas riproĉo nekaŝita, ol amo kaŝita [19]. VD:kritiko2
angle:
 reproach, reprimand, rebuke
beloruse:
 дакор, папрок
france:
 blâme, remontrance, reproche, réprimande
germane:
 Vorwurf, Tadel
hispane:
 reproche
hungare:
 szemrehányás, kifogás
nederlande:
 verwijt
ruse:
 упрёк, укор
ukraine:
 докір, закид, догана
volapuke:
 leblam

riproĉinda

Kiu meritas riproĉon: ci tre malvirte agis, farinte tiel riproĉindan agon [20]; Herbeno vidis en sia konduto nenion riproĉindan [21]; malica homo, portanta riproĉindajn malvirtojn [22]. VD:mallaŭdinda, misa, malinda
20. Henri Vallienne: Ĉu li?, Ĉapitro Dekkvara
21. Henri Vallienne: Ĉu li?, Ĉapitro Kvara
22. A. Nurak: Brazilo kaj Spiritismo, Nica literatura revuo, 1956-05 ĝis 06 (1/5), p. 189-192
france:
 condamnable, répréhensible
germane:
 verwerflich, tadelnswert
hispane:
 reprochable

neriproĉinda, senriproĉa

Kiu ne meritas riproĉon, estas senmanka, senmakula: estu senkulpaj kaj simplaj, filoj de Dio, neriproĉindaj [23]; laboranto senriproĉa [24]; ilia legoscio estas neriproĉinda [25]; ovala vizaĝo kun senriproĉaj proporcioj [26]. VD:perfekta2
23. La Nova Testamento, Filipianoj 2:15
24. La Nova Testamento, II. Timoteo 2:15
25. A. Kivi, trad. I. Ekström: Sep fratoj, 1947
26. U. Arloŭ, trad. Z. Lapcionak: Tempo de pesto, 2005
france:
 impeccable, irréprochable
germane:
 untadelig
hispane:
 irreprochable
ukraine:
 бездоганний

administraj notoj