tradukoj: be bg cs de el en es fr hu it nl pl pt ru tp tr vo

^*vent/o [1]

^*vento

1.

Pli malpli rapida movado de la aero en la atmosfero: sur la valo neĝa vento blovas ĉiam pli^K; vibras vok' en vaga vento; li portiĝis sur la flugiloj de la vento^Z; disflugiĝi kiel polvo en vento^Z; estis plena senvento^B; iri kun la vento^B (esti ŝanĝema); li ŝanĝiĝas kiel la vento; flugema kiel vento [2]; batadi la venton (vane peni) [3]; li serĉas la venton sur la kampo (sama signifo) [4]; minacas dento al la vento (vane) [5].

2.

(figure) Ĝenerala disvastiĝanta tendenco: blovis afrika vento atmosfero, fluo.

venta

1.

Rilata al vento: venta vetero [6].

2.

(figure) Senbaza, senvalora, malfirma, aera: venta entrepreno^Z; ĉio estas vantaĵo kaj ventaĵo^Z fumo ²

venti

Blovi pp vento: forte ventas^Z.

ventego

1.

Fortega vento, ordinare akompanata de pluvo aŭ neĝo: kiel pasanta ventego la malpiulo malaperas^Z; kvietigi la ventegon^Z.

2.

(figure) Rapide trapasanta amaso: la mevoj flirtis ĉirkaŭ li kvazaŭ ventego da blankaj flugiloj; li devis elporti ventegon da riproĉoj. lavango, tempesto, torento, uragano

^*ventumi

1.

Refreŝigi movante la aeron: li ventumas al si per sia ĉapelo.

2.

Ventoli 2: Boaz ventumas hordeon en la draŝejo^Z; grenventumaĵo^Z (netaŭga ventumita parto de la greno); la multo de viaj malamikoj estos kiel disfluganta grenventumaĵo^Z; reĝo disventumas (dispelas) per siaj okuloj ĉion malbonan^Z.

ventumilo

1.

Ilo aŭ aparato por ventumi, precipe portebla duondisko refaldebla, kiun oni mane svingas: ventumilo el eburo.

2.

ventolilo kiel grenventumilo, oni ventokribras la erarojn de aliuloj, sed siajn proprajn erarojn oni kaŝas [7].

ventanima^Z, ventkapa^Z

Senpripensema, malsaĝa, sencerba.

disventiĝi

Disperdiĝi.

ventmontrilo^Z, ventomontrilo

Simpla meteologia instrumento meĥanika indikanta la direkton (kaj eventuale ankaŭ la rapidon) de vento, en formo de metala flageto (aŭ koko, aŭ alia figuro) turniĝanta sur vertikala akso, aŭ en formo de teksaĵa maniko fiksita ĉe turnebla ringo sur masto: sed li sidis sur la ventmontrilo de la turo, ĝi konstante turniĝadis kun li, kaj tial li pensis, ke ĉiam blovas la sama vento [8]; kuriozaĵo estas sur la tegmento de la preĝejo: la ventomontrilo konsistas el du simboloj: koko kutima franca simbolo kaj porkokapo, alia simbolo, daŭra memoraĵo pri loka legendo [9].