tradukoj: be cs de en es fr grc hu nl pl pt ru

^*kon/i [1]

^*koni

1.

Havi ideon pri iu aŭ io, scipovi distingi iun aŭ ion disde aliaj samspecaj aĵoj aŭ uloj: la infanoj estas tiel saĝaj, ke ili povoscias legi, antaŭ ol ili konas la literojn [2]; la artikolo „la“ estas uzata tiam, kiam ni parolas pri personoj aŭ objektoj konataj [3]; la nunaj lingvoj posedas grandegan provizon da pretaj jam vortoj internaciaj, kiuj estas konataj al ĉiuj popoloj kaj faras trezoron por estonta lingvo internacia [4]; ĝi estis la konata amata voĉo [5]. rekoni¹

2.

Havi, el propra sperto, scion pri ies valoro, merito, karaktero; socie aŭ intime interrilati kun iu: ni reciproke nin konas, klarigon ne bezonas [6]; oni lin konas kiel blankan lupon (tre bone); bone konu viajn ŝafojn^Z; mi konas lin proksime^Z, intime; koni (sekse rilati kun) virinon^Z; mi konis lin lakeo, antaŭ ol li fariĝis financisto; mi ne volas plu koni vin (vi estas de nun fremda por mi).

3.

Havi pli-malpli kompletan kaj klaran ideon pri io aŭ iu: koni bone la staton de la aferoj^Z; mi konas miajn homojn (mi scias ilian valoron) [7]; la literatura lingvo estas al vi videble konata^Z; mi ne konas lian nomon, tiun fakton; la kompaso ne estis konata de antikvuloj; en la vilaĝo neniu konas (aŭdis pri) Esperanton; mi konas mian nesciadon; mi konas al li neniun malvirton; koni ĵus aperintan libron, la homan koron, la mondon; deziro leĝojn ne konas^Z. scii, koncepti.

4.

Esti akirinta per sperto ideon pri io; esti spertinta ion: koni urbon, metion; kiu panon donas, malsaton ne konas [8]; koni la amon, la ĵaluzon, la ekzilon; li ne konas la laciĝon; (figure) se edzino ordonas, domo ordon ne konas [9]; (figure) ŝlosilo uzata ruston ne konas [10]; (figure) tiu industrio ne konas konkurencon kaj senlaborecon. ĝui, sperti, suferi.

5.

(evitinde) Havi sciencan kaj detalan ideon pri io: koni la matematikon, historion, la klasikajn aŭtorojn.
Rim.: Ĉi tiu senco estas evitinda aŭ eĉ tute erara. Ĝin esprimas scii, scipovi. En PIV2 ĝi simple malestas sub koni ― laŭ mi, tute prave. [Sergio Pokrovskij]

konato

Persono, kun kiu oni havas rilatojn: li estas mia malnova konato.

konateco

Eco de io aŭ iu konata de pli malpli multaj: lia konateco estas monda, universala; fari konatecon kun iu (interrilatiĝi kun); konateco ne estas hereda [11] famo, renomo

konigi

Igi iun aŭ ion konata de iu aŭ de multaj: mi konigos al vi mian advokaton; konigi al iu la dokumentojn^B; lia sonora voĉo konigis lin en la tuta urbo; li konigis la motivojn de sia decido; konigi urbon al iu.

koniĝi

Iĝi konata de iu: koniĝas majstro laŭ sia laboro^Z; koniĝas birdo laŭ flugo kaj homo laŭ ago[12]; dum niaj kongresoj, oni koniĝas kun tre multaj samideanoj ekkoni. iĝ B. Rim. 2.

konado

Pli malpli kompleta kaj klara ideo kiun oni havas pri io aŭ iu: akiri konadon de Dio^Z.

ekkoni

Iĝi konanta; distingi: laŭ la frukto oni arbon ekkonas [13]; eĉ knabon oni povas ekkoni laŭ liaj faroj^Z; valoron de objekto oni ekkonas post difekto^Z; oni ekkonas bovon per la vido kaj malsaĝulon per lia rido [14]; ekkonu vin mem; agi sen ekkono (trafe maltrafe).

ekkonteorio

Tiu parto de filozofio, kiu studas la eblon, kondiĉojn kaj principojn de ekkono, precipe de la scienca ekkono: la homa kono ― laŭ Komenio ― estas interagado de spirita ena strukturo (ego cogitans) kaj de ties ideoj kun la realeca strukturo: tio estas certe la plej grava aserto ene de la komenia ekkonterio [15].

interkonatiĝi, interkoniĝi

Ekkoni unu la alian, interparoli por ekhavi ian familiarecon: ankoraŭ ili ne havis okazon por interkonatiĝi [16].

nekonato

1.

Iu nekonata: kiam la aktoroj sinsekve diris siajn nomon, adreson kaj profesion, la enketestro kapjesis: ili ne estis nekonatoj por li [17].

2.

[18] (en ekvacio) Ĉiu el la literoj, kiuj simbole signas la serĉatajn solvojn: ekvacio kun du nekonatoj x kaj y; eblas simpligi la ekvacion dividante ambaŭ ĝiajn membrojn per kvadrato de la nekonato.

rekoni

1.

Trovi en io aŭ en iu konat(aĵ)on; identigi¹ individuon kun (ideo pri) onia konato: mi rekonas lian skribon; rekoni iun sub la masko^B; ŝanĝi la tutan lingvon ĝis plena nerekonebleco^Z.

2.

agnoski ŝanĝojn oni povos fari en nia lingvo nur kiam ĝi estos rekonata de la regnoj^Z.

rekonado

La ago rekoni.

rekono

Rekonado: oni ne devas trooftigi la rekonojn en teatraĵo; la algoritmoj de formorekono.

konigilo [19]

Ano de datenopo, per kiu oni distingas ĝin de aliaj dateonopoj kaj referencas al ĝi: ĉefkonigilo, kromkonigilo. ŝlosiloetikedo

      Supozeble ekzistas ankaux figursenca uzo de tio ("lia reago al tio
      estas absoluta ne~ato"), sed mi ne trovis ekz-ojn.
      [MB]