tradukoj: be ca de en es fr he hu la nl no pl pt ru sv

^*paf/i [1]

^*pafi^F

Ĵeti aĵon tre rapide al iu celo aŭ direkto: pafi ŝtonon per ŝtonĵetilo; raketoj pafiĝas alten; (figure) pafi per siaj ridantaj okuloj^Z; (figure) li pafis sin for (subite malaperis) [2].

a)

Ĵeti objekton per rapidiga ilo, celante detrui, vundi aŭ mortigi: pafi kuglon per karabeno, obuson per kanono; pafĵeti sagon^Z; pafi birdon, al birdo; kiu du leporojn pafas neniun trafas^Z; pafi kontraŭ iu; (figure) trapafadi la aeron (vane labori) [3].

b)

Ĵeti pilkon aŭ alian ludobjekton al celaĵo: la kroata atakisto ĉiam pafas la pilkon al la golgardisto [4].

celi, forpafi, forpafiĝi, forpafi sin, trafi

paf

Sonimito de bruo de pafo, de eksplodo, de frakaso: la oficiro ekcelas la trian fojon ― paf! li trafis [5].

pafo

Ago pafi aŭ rezulto de tiu ago: mi aŭdis du pafojn^Z.

pafado, pafaro

Ripetitaj pafoj: la pafado longe daŭris^Z; saluta pafaro.

pafaĵo

Ĉio ajn, kion oni pafas per pafilo. kuglo, obuso, sago, ŝtono.

pafejo

Loko, kie oni sin ekzercas por pafado.

pafilo^F

1.

Ĉia ilo por pafi. armilo; pafarko, ŝtonĵetilo

2.

(komune) pulvopafilo

3.

(komune) fusilo

pafilego ^F

Granda pulvopafilo priservata de pluraj soldatoj (artileristoj): por muŝon mortigi oni pafilegon ne bezonas [6]; ne kunvenis regnestroj, nek ministroj, por ŝanĝi la politikan karton de la mondo, ne brilas luksaj vestoj kaj multego da imponantaj ordenoj en nia salono, ne bruas pafilegoj ĉirkaŭ la modesta domo, en kiu ni troviĝas [7]. artileriobombopafilo, haŭbizo, kanono

pafisto

1.

(komune) Sportisto aŭ milisto (precipe infanteriano) kies fako estas celpafi.

2.

Stelaro kaj signo de la zodiako (Pafisto, Sagittarius).

maŝinpafilo

Pafilo ĵetanta rapide kaj aŭtomate multajn kuglojn.

mortpafi

pafmortigi
Rim.: Kvankam „mortpafi“ estas pli mallonga, tamen „pafmortigi“ estas pli kutima kaj preferinda: unue, ĉar temas pri mortigo per pafo (sed se temas pri neintenca pafo morta, „mortpafi“ povas pli konveni); kaj due, pro la similsencaj vortoj kiel „ŝtonmortigi“. [S. Pokrovskij]

pulvopafilo

Pafilo ĵetanta pafaĵon per eksplodo de pulvo.

pafilkapo

(arkaismo) kolbo

          Ĉi tiu senco ne plu aperas en PIV1. Temas nur pri komuna uzo
          de la ĝenerala termino "~ilo" anstataŭ la pli preciza
          "fusilo". Mi tamen ne forigis ĝin tute pro la germana traduko.
          Mi proponas, ke oni ŝovu la tradukon al alia loko kaj
          transformu snc 2 kaj 3 al simpla rimarko kun referencoj.
          [MB]
        

        Indus enkonduki norman manieron nomi ambaŭ tipojn de
        ~ilo en preciza lingvaĵo. PV ŝajne uzas jen
        "eksplodĵetilo", jen "pulvo~ilo" por la dua senco, sed mi ne
        scias,
        ĉu tio havas bazon en la uzado. "Pulvo~ilo" aspektas pli kohera
        kaj estas uzata en la difino de aliaj tiaj armiloj, ankaŭ en
        PIV1.
        Tial mi ĝin elektis. Tamen sub "armi" PIV1 enkondukis
        "pafarmilo"
        kun ĝuste tiu senco kaj tio aspektas la mi nek logika (ja "pafi"
        ne neprigas uzon de pulvo), nek kohera kun la ceteraj artikoloj.
        [MB]